In de keuze van natuursteen komen Marmara marmer en Dolomiet vaak naar voren als twee opties die aan dezelfde tafel komen. Hun visueel vergelijkbare witte tonen en sobere aderstructuren maken op het eerste gezicht het ene type uitwisselbaar met het andere. Toch hebben deze twee stenen verschillende karakters wat betreft minerale structuur, hardheid, zuurbestendigheid, wateropname en mechanische prestatie, en wanneer de juiste steen wordt gestuurd naar het juiste project, blijkt de tevredenheid op lange termijn veel hoger. Een belangrijk deel van het advies dat wij geven aan de leveringszijde, wordt besteed aan het in een eenvoudige taal uitleggen van dit verschil. In deze gids zullen wij Marmara marmer met Dolomiet vergelijken op technisch en esthetisch vlak en behandelen welk type in welk project op de voorgrond treedt.
De minerale structuur is het fundamenteelste verschil tussen de twee stenen. Marmara marmer is een steen met overwegend calciumcarbonaatinhoud. Deze structuur bepaalt grotendeels de klassieke witte toon van de steen, de zachte overgangen van adering en het warme gevoel dat hij creëert in de ruimte. Dolomiet is dan weer een steen met als hoofdcomponent calciummagnesiumcarbonaat. De toevoeging van magnesium aan deze structuur brengt de hardheid en chemische bestendigheid van de steen naar een ander niveau. Dit verschil, hoewel het niet zichtbaar is met het oog, is de fundamentele aanwijzing die het langetermijngedrag in de ruimte verklaart.
Wanneer wij naar de hardheidszijde kijken, is de Mohs-schaal een goede referentie. Marmer toont doorgaans een hardheidswaarde tussen 3 en 4, terwijl Dolomiet zich positioneert tussen ongeveer 3,5 en 4, meestal dichter bij de bovengrens. Het praktische effect van dit kleine verschil is dat Dolomiet later verdoft en iets meer weerstand biedt tegen krassen op vloeren met intensief voetverkeer en op oppervlakken waar slijtend contact vaak voorkomt. Voor marmer is deze situatie geen nadeel; in een passende ruimte met een passend onderhoudsplan leeft het tientallen jaren in steeds mooiere vorm.
De zuurbestendigheid is een van de meest kritische technische verschillen tussen de twee stenen. Door zijn calciumcarbonaatstructuur reageert Marmara marmer met zure vloeistoffen. Citroen, azijn, wijn en sommige reinigingsproducten kunnen op het oppervlak verdoffing achterlaten. Dolomiet vertoont door de bijdrage van magnesium iets meer weerstand tegen dergelijke contacten. Daarom is het opbouwen van een gesprek dat Dolomiet aanraadt in open-keuken-leefruimtes, op werkbladen waar frequent contact met zure voedingsmiddelen wordt verwacht en op oppervlakken in de buitenlucht waar invloeden zoals zure regen ter sprake komen, meestal gezonder. Voor klanten die in dezelfde situatie marmer willen gebruiken, verduidelijken wij de impregnator- en dagelijkse onderhoudsroutine vanaf het begin.
